Czy grubość i materiał warstwy izolacyjnej wpływają na dokładność pomiaru po zainstalowaniu przepływomierza ultradźwiękowego z zaciskiem na izolowanym rurociągu? Czy wymagane są specjalne zabiegi?

Ma on wpływ pośredni, ale istotą problemu nie jest sama warstwa izolacyjna, lecz szczeliny powietrzne między warstwą izolacyjną a zewnętrzną ścianą rurociągu, a także efekt sprzężenia.

• Jeżeli warstwa izolacyjna (np. wełna mineralna, poliuretan) ściśle przylega do zewnętrznej ściany rurociągu i ma grubość ≤ 50 mm, jej wpływ na tłumienie ultradźwięków jest minimalny (zwykle błąd < 0,3%).
• Jeśli warstwa izolacyjna ulegnie starzeniu i utworzą się w niej wewnętrzne szczeliny powietrzne (powietrze charakteryzuje się wyjątkowo dużym tłumieniem fal ultradźwiękowych) lub jej grubość będzie większa niż 100 mm, siła sygnału gwałtownie spadnie, a błąd dokładności może zwiększyć się do ponad ±5%.

Metody leczenia:

1. Metoda preferowana (gdy możliwe jest zdjęcie izolacji): Zdjąć warstwę izolacji w miejscu instalacji (obszar, który został zdjęty, powinien być nieco większy od podstawy czujnika), wyczyścić rdzę i plamy oleju z zewnętrznej ściany rurociągu, a następnie za pomocą specjalnego środka sprzęgającego (zamiast zwykłego masła) ściśle dopasować czujnik do zewnętrznej ściany rurociągu.
2. Metoda alternatywna (gdy nie można zdjąć izolacji): Wybierz czujnik przystosowany do wysokich temperatur i dopasuj do niego dłuższą sondę (długość sondy powinna być nieco większa od grubości warstwy izolacji), aby zapewnić bezpośredni kontakt z zewnętrzną ścianką rurociągu.